Video teratas
Hakerat e Homeland Justice, të cilët kanë marrë përsipër sulmin ndaj sistemeve qeveritare shqiptare të disa ditëve më parë kanë publikuar një seri videosh, të cilat shfaqen persona duke djegur fotografitë e udhëheqësve të muxhahedinëve.
Qytetarët në këto video pretendohet se janë shqiptarë, por me shumë mundësi nga mënyra se si e flasin shqipen dyshimet janë se personat që djegin këto fotografi janë agjentë iranianë.
“Ata janë terroriste, ik nga Shqipëria! Nuk dua Shqipëria”, thuhet në njërën prej këtyre videove të postuara nga Homeland Justice.
Shqipja e cunguar e personit në fjalë si dhe zëri i modifikuar sugjeron se ai nuk është shtetas shqiptar, por me shumë mundësi agjent iranian i infiltruar në vendin tonë për të goditur opozitën iraniane.
Mbledhja e radhës e Komisionit Hetimor të ngritur për çështjen e incineratorëve nuk u zhvillua për mungesë kuorumi për shkak të mungesës së anëtarëve socialistë të komisionit.
Nga Partia Demokratike akuzuan se bojkoti i mbledhjes nga ana e Partisë Socialiste është i qëllimshëm për të penguar hetimin e këtij koncesioni, që sipas opozitës është kryekëput korruptiv.
“Hetimi i Komisionit për Incinerëtorët u bllokua sot nga Partia Socialiste. Deputetët e saj nuk morën pjesë sot në mbledhjen e lajmëruar më herët nga kryetarja e Komisionit Hetimor, Jorida Tabaku. Mospjesëmarrja e deputetëve socialistë ndikon në mosarritjen e kuorumit për shumicën, duke bllokuar kështu hetimin për incineratorët”, thuhet në deklaratën e PD.
Kjo do të ishte mbledhja e parë e këtij Komisioni pas arrestimit nga SPAK të ish-ministrit të Mjedisit, Lefter Koka, i cili akuzohet se ka marrë 3.7 milionë euro në këmbim që tenderin e incineratorit të Elbasanit t’ja jepte kompanisë Albtech Energy të Stela Gugallja, gjithashtu nën hetim nga SPAK së bashku me Klodian Zoton.
Aleanca për Mbrojtjen e Teatrit akuzon Ambasadorin e BE në Tiranë, Luigi Soreca se është përfshirë në çështjen që është në gjykim në Gjykatën Kushtetuese duke lobuar te kryetarja e kësaj gjykate, Vitore Tusha në favor të kryetarit të Bashkisë së Tiranës, Erion Veliaj.
“Ambasadori Soreca ka bërë një takim me kryetaren e Gjykatës, takim i cili nuk është bërë publik dhe pas takimit, 5 minuta para seancës gjyqësore ambasadori Soreca ka dalë nga dera e jashtme e Gjykatës Kushtetuese”, deklaroi përfaqësuesja ligjore e Aleancës, Adriana Kalaja.
Aleanca thotë se Ambasadori i BE është parë teksa del nga godina nga punonjës të bizneseve pas godinës së Gjykatës Kushtetuese. Aleanca i është drejtuar Gjykatës me një kërkesë për informacion nëse takimi ishte i programuar dhe objektin e këtij bashkëbisedimi.
“Fakti që kjo është mbajtur e fshehtë, fakti që ambasadori është larguar nga dera e pasme e godinës, cenon shumë njëanshmërinë e Gjykatës Kushtetuese, cenon shumë pavarësinë e pushtetit dhe mbi të gjitha që cenon legjitimitetin e kryetares së Gjykatës Kushtetuese, apo e kujtdo tjetër që ka bërë këtë takim pa njoftuar dhe pa e bërë publike për mediat”, thuhet në deklaratë.
Për këto arsye, Aleanca ngre dyshime se takimi është zhvilluar për të lobuar në favor të Bashkisë së Tiranës.
“Informacioni që ne kemi është se zoti Soreca ka ardhur për të lobuar në favor të kryetarit të Bashkisë së Tiranës, sepse mendon se ne qendrestarët e Teatrit mund t’i kalojmë gjërat kaq lehtë dhe mund t’i kalojmë gjërat siç janë kaluar gjithë këtë kohë kur ato futen dhe dalin nëpër institucionet tona të drejtësisë, japin dhe urdhra dhe mesazhe të koduara dhe nuk ka asnjë reagim”, tha Kalaja.
Aleanca kërkon edhe ndërhyrjen e SPAK. “Të sekuestrojë të gjitha kamerat brenda dhe jashtë Gjykatës Kushtetuese, të bizneseve rreth kësaj Gjykate”, vijon deklarata duke shtuar se do të kërkohet largimi nga gjykimi i kryetares së gjykatës, Vitore Tusha dhe do të njoftohet edhe Bashkimi Europian.
“Nëse është e vërtetë ajo që ne kemi pretenduar, do kërkojmë vetëlargimin e kryetares nga trupi gjykues, në të kundërt ne do të kërkojmë largimin e saj. Po kështu ne po bëjmë gati të gjithë informacionin, do ia bëjmë me dije BE-së sesi një ambasador në shkelje të plotë të dispozitave ligjore shqiptare, të marrëveshjeve ndërkombëtare, por mbi të gjitha të Kushtetutës Shqiptare vjen dhe bën presion pranë Gjykatës Kushtetuese. Do kallëzohet dhe penalisht”, deklaroi Adriana Kalaja.
Bashkimi Europian është e vetmja rrugë për Shqipërinë dhe kur vjen puna te integrimi, e gjithë politika shqiptare, të paktën publikisht është në një mendje.
E në Ditën e Europës, Presidenti Ilir Meta, Kryeministri Edi Rama dhe kreu i Kuvendit Gramoz Ruçi kanë përcjellë mesazhe sipas këndvështrimit të tyre.
Presidenti thotë se ka ardhur koha që shqiptarët të heqin dorë nga “regjimet hibride”.
“Është koha të ndihmojmë qytetarët tanë dhe Shqipërinë të çlirohet nga çdo formë e regjimeve hibride, për të ecur më shpejt, pa pengesa artificiale, drejt çeljes së negociatave dhe anëtarësimit në Bashkimin Europian”, shkruan ai.
Meta ka një apel drejtuar të gjitha partive politike dhe udhëheqësve të tyre.
“Të mendojnë dhe të veprojnë për t'i dhënë forcë zërit të rinisë, duke iu garantuar mundësi të barabarta për të ndërtuar të ardhmen e sigurt europiane në Atdheun e tyre, për të ndalur njëherë e përgjithmonë atë, që me të drejtë Papa Françesku e ka cilësuar si "dimri demografik", dramën më të madhe të vendit”, u shpreh ai.
Kryeministri Edi Rama e përcolli urimin shkurtimisht përmes një videoje artistike me ngjyrat e flamurit të Bashkimit Europian.
Kryetari i Kuvendit, Gramoz Ruçi shprehet optimist se shumë shpejt edhe Shqipëria do të jetë pjesë e familjes europiane.
“Nuk do të jetë e largët dita kur kufijtë e Europës politike dhe Europës kulturore do të jenë një dhe do të afrohen me kufijtë natyrorë të saj. Është merita edhe e popujve tanë që Ballkani Perëndimor ka filluar të perceptohet si një vlerë e shtuar e Bashkimit Europian. Asimetria e shkallës së demokracisë midis Bashkimit Europian dhe Ballkanit Perëndimor po ngushtohet ndjeshëm. Jam krenar që integrimi europian është fari që ndriçon Kuvendin e Shqipërisë dhe gjithë shqiptarët dhe që vendimi konsensual i Këshillit Europian për çeljen e negociatave u arrit gjatë shërbimit tim si Kryetar i Kuvendit të Shqipërisë”, shkruan Ruçi.
anë mbushur 22 vjet që nga dita kur avionët e NATO-s filluan sulmet ajrore kundër Serbisë. Presidenti i atëhershëm i Shteteve të Bashkuara, Bill Clinton, pasi kishte dhënë urdhër për këtë sulm, kishte doli në një deklaratë televizive, duke e treguar gjendjen në Kosovë dhe duke i përmendur arsyet e fillimit të bombardimit si mënyrë e vetme e përfundimit të luftës. Bombardimet zgjatën 78 ditë.
Sulmet ajrore zgjatën deri më 9 qershor 1999 dhe u ndalën me nënshkrimin e Marrëveshjes së Kumanovës. Dy ditë më vonë, forcat serbe filluan të tërhiqeshin nga Kosova. Më poshtë mund ta lexoni fjalimin e plotë të presidentit të atëhershëm amerikan, Bill Clinton:
Bashkëkombasit e mi amerikanë, sot forcat tona të armatosura u bashkuan me aleatët tanë të NATO-s në sulme ajrore kundër forcave serbe përgjegjëse për brutalitetin në Kosovë. Ne kemi vepruar me vendosmëri për disa arsye.
Ne veprojmë për të mbrojtur mijëra njerëz të pafajshëm në Kosovë nga një ofensivë ushtarake në rritje.
Ne veprojmë për të parandaluar një luftë më të gjerë, për të shpërndarë një kuti pluhuri në zemër të Evropës, e cila ka shpërthyer dy herë më parë në këtë shekull me rezultate katastrofike.
Ne veprojmë të qëndrojmë të bashkuar me aleatët tanë për paqe. Duke vepruar tani, po i mbajmë vlerat tona, duke mbrojtur interesat tona dhe duke avancuar shkakun e paqes.
Sonte dëshiroj të flas me ju për tragjedinë në Kosovë dhe pse ka rëndësi për Amerikën që ne të punojmë me aleatët tanë për t’i dhënë fund asaj.
Së pari, më lejoni t’ju shpjegoj se për çfarë po i përgjigjemi. Kosova është një provincë e Serbisë, në mes të Evropës Juglindore dhe rreth 160 milje në lindje të Italisë. Kjo është më pak se distanca midis Uashingtonit dhe Nju Jorkut, dhe vetëm rreth 70 milje në veri të Greqisë.
Njerëzit e saj janë kryesisht shqiptarë etnikë dhe kryesisht myslimanë.
Në 1989 kreu i Serbisë, Sllobodan Millosheviç, i njëjti lider i cili nisi luftërat në Bosnje dhe Kroaci dhe u zhvendos kundër Sllovenisë në dekadën e fundit, e hoqi Kosovën nga autonomia kushtetuese, duke mohuar kështu të drejtën e tyre për të folur gjuhën e tyre shkolla, formojnë jetën e tyre të përditshme. Për vite të tëra, kosovari luftoi në mënyrë paqësore për t’i kthyer të drejtat e veta. Kur Presidenti Millosheviç i dërgoi trupat dhe policët për t’i shtypur ato, lufta u bë e dhunshme.
Vjeshtën e kaluar, diplomacia jonë, e mbështetur nga kërcënimi i forcës nga aleanca jonë e NATO-s, ndaloi luftimet për pak kohë dhe shpëtoi dhjetëra mijëra njerëz nga ngrirja dhe uria në kodra ku kishin ikur për të shpëtuar jetën e tyre. Dhe muajin e kaluar, me aleatët tanë dhe Rusinë, ne propozuam një marrëveshje paqeje për t’i dhënë fund luftimeve për mirë. Krerët kosovarë nënshkruan atë marrëveshje javën e kaluar.
Edhe pse nuk u jep atyre gjithçka që duan, megjithëse populli i tyre po vazhdonte të luftonte, ata panë se një paqe e drejtë është më e mirë se një luftë e gjatë dhe e pamposhtur.
Krerët serbë, nga ana tjetër, refuzuan madje të diskutonin elementët kryesorë të marrëveshjes së paqes. Ndërsa kosovarët po thoshin po për paqen, Serbia stacionoi 40,000 trupa në dhe rreth Kosovës në përgatitje për një ofensivë të madhe dhe në shkelje të qartë të angazhimeve që kishin bërë.
Tani ata kanë filluar të lëvizin nga fshati në fshat, duke i sulmuar civilët dhe duke ndezur shtëpitë e tyre. Ne kemi parë njerëz të pafajshëm të marrë nga shtëpitë e tyre, të detyruar të bie në gjunjë në pluhur dhe të mbuluar me plumba. Burrat kosovarë u tërhoqën nga familjet, etërit dhe djemtë së bashku, u rreshtuan dhe qëlluan me gjak të ftohtë. Kjo nuk është luftë në kuptimin tradicional. Është një sulm nga tanket dhe artileria për një popull shumë të pambrojtur, udhëheqësit e të cilit tashmë kanë rënë dakord për paqen.
Përfundimi i kësaj tragjedie është një domosdoshmëri morale. Është gjithashtu e rëndësishme për interesat kombëtare të Amerikës. Hidhni një sy në këtë hartë. Kosova është një vend i vogël, por ajo qëndron në një vijë madhore midis Evropës, Azisë dhe Lindjes së Mesme, në vendin e takimit të Islamit dhe të degëve perëndimore dhe ortodokse të krishterimit.
Në jug janë aleatët tanë, Greqia dhe Turqia. Në veri, aleatët tanë të rinj demokratikë në Evropën Qendrore. Dhe në të gjithë Kosovën, ka vende të tjera të vogla, duke luftuar me sfidat e tyre ekonomike dhe politike, vende që mund të përmbysen nga një valë e re e madhe e refugjatëve nga Kosova.
Të gjithë përbërësit për një luftë të madhe janë atje. Ankesat e vjetra, duke luftuar demokracitë dhe mbi të gjitha, një diktator në Serbi, i cili nuk ka bërë asgjë që nga përfundimi i Luftës së Ftohtë, por fillon luftëra të reja dhe derdh benzinë në flakët e ndarjes etnike dhe fetare.
Sarajeva, kryeqyteti i Bosnjës fqinje, është vendi ku filloi Lufta e Parë Botërore. Lufta e Dytë Botërore dhe Holokausti e përfshinë këtë rajon. Në të dy luftërat Evropa ishte e ngadaltë për të njohur rreziqet, dhe Shtetet e Bashkuara pritën edhe më gjatë për të hyrë në konflikte. Vetëm imagjinoni nëse liderët në atë kohë kishin vepruar me mençuri dhe në fillim, sa shumë jetë mund të ishin shpëtuar? Sa amerikanë nuk do të duhej të vdisnin?
Mësuam disa nga mësimet e njëjta në Bosnjë vetëm pak vite më parë. Bota nuk veproi sa më herët për ta ndalur atë luftë. Dhe të mos harrojmë se çfarë ka ndodhur. Njerëz të pafajshëm u futën në kampe, fëmijët u vranë nga snajperët gjatë rrugës për në shkollë, fushat e futbollit dhe parqet u shndërruan në varreza. Një e katërta e një milion njerëzve u vranë, jo për shkak të ndonjë gjëje që kishin bërë, por për shkak se kush ishin. Dy milionë boshnjakë u bënë refugjatë.
Ky ishte gjenocid në zemër të Evropës, jo në vitin 1945, por në vitin 1995. Jo në disa lajme të prera nga koha e prindërve dhe gjyshërve tanë, por në kohën tonë, duke sfiduar njerëzimin tonë dhe vendosmërinë tonë.
Në atë kohë, shumë njerëz besonin se asgjë nuk mund të bëhej për t’i dhënë fund gjakderdhjes në Bosnje. Ata thanë: “Po, kjo është ashtu siç janë ata njerëz në Ballkan”. Por, kur ne dhe aleatët tanë u bashkuam me boshnjakë të guximshëm për të qëndruar deri tek agresorët, ne ndihmuam t’i japim fund luftës. Mësuam se në Ballkan, mosveprimi përballë brutalitetit thjesht fton brutalitetin. Por vendosmëria mund të ndalojë ushtritë dhe të shpëtojë jetën.
Ne duhet ta zbatojmë atë mësim në Kosovë, para se të ndodhë në Bosnje, ndodh edhe atje.
Gjatë muajve të fundit, ne kemi bërë gjithçka që mundëm për të zgjidhur këtë problem në mënyrë paqësore. Sekretarja Albright ka punuar pa u lodhur për një marrëveshje të negociuar. Z.Millosheviç ka refuzuar.
Të dielën kam dërguar Ambasadorin Dik Holbrooke në Serbi për t’i bërë të qartë atij përsëri në emër të Shteteve të Bashkuara dhe aleatëve tanë të NATO-s se ai duhet të respektojë zotimet e tij dhe të ndalë represionin e tij ose të përballet me veprime ushtarake. Përsëri, ai refuzoi.
Sot, ne dhe 18 aleatët tanë të NATO-s pranuan të bënin atë që thamë ne do të bënim, çfarë duhet të bëjmë për të rivendosur paqen. Misioni ynë është i qartë – për të demonstruar seriozitetin e qëllimit të NATO-s, në mënyrë që udhëheqësit serb të kuptojnë domosdoshmërinë e ndryshimit të kursit, për të penguar një ofensivë edhe më të përgjakshme kundër civilëve të pafajshëm në Kosovë dhe nëse është e nevojshme të dëmtojë seriozisht kapacitetin e ushtrisë serbe për të dëmtuar popullit të Kosovës.
Shkurt, nëse Presidenti Millosheviç nuk do të bëjë paqe, ne do ta kufizojmë aftësinë e tij për të bërë luftë.
Tani dua të jem i qartë me ju, ka rreziqe në këtë aksion ushtarak – rreziku për pilotët tanë dhe njerëzit në terren. Mbrojtja ajrore e Serbisë është e fortë. Ajo mund të vendosë të intensifikojë sulmin e saj ndaj Kosovës, ose të kërkojë të na dëmtojë neve ose aleatët tanë kudo tjetër. Nëse po, ne do të japim një përgjigje të fortë.
Shpresojmë se zoti Millosheviç do të kuptojë se kursi i tij i tanishëm është vetëshkatërrues dhe i paqëndrueshëm. Nëse vendos të pranojë marrëveshjen e paqes dhe të çmilitarizojë Kosovën, NATO ka rënë dakord të ndihmojë për ta zbatuar atë me një forcë paqeruajtëse.
Nëse NATO është e ftuar ta bëjë këtë, trupat tona duhet të marrin pjesë në atë mision për të mbajtur paqen, por unë nuk kam ndërmend t’i fus trupat tona në Kosovë për të luftuar një luftë.
A i justifikojnë interesat tona në Kosovë rreziqet për forcat tona të armatosura? Mendova shumë dhe shumë për këtë pyetje. Unë jam i bindur se rreziqet e veprimit janë shumë më të mëdha se rreziqet e mos veprimit – të rrezikshme për njerëzit e pambrojtur dhe për interesat tona kombëtare.
Nëse ne dhe aleatët tanë do të lejonin që kjo luftë të vazhdonte pa përgjigje, Presidenti Millosheviç do ta lexonte hezitimin tonë si një licencë për të vrarë. Do të ketë shumë masakra, dhjetëra mijëra refugjatë, viktima që qajnë për hakmarrje. Tani për tani, qëndrueshmëria jonë është e vetmja shpresë që populli i Kosovës duhet të jetë në gjendje të jetojë në vendin e vet pa patur frikë për jetën e vet.
Mos harroni, ne i kërkuam të pranonin paqen dhe ata bënë. Ne i kërkuam atyre që të premtonin të vendosnin krahët e tyre dhe ata ranë dakord. Ne u zotuam që ne, Shtetet e Bashkuara dhe 18 vendet e tjera të NATO-s do të rrinë pranë tyre nëse ata do të bënin gjënë e duhur. Nuk mund t’i lëmë ata tani.
Mendoni se çfarë do të ndodhte nëse ne dhe aleatët tanë do të vendosnin të shihnin mënyrën tjetër, pasi këta njerëz u masakruan në pragun e NATO-s. Kjo do të diskreditonte NATO-n, gur themeli në të cilin siguria jonë është mbështetur për 50 vjet.
Ne gjithashtu duhet të kujtojmë se ky është një konflikt pa kufij natyral kombëtar. Më lejoni t’ju kërkoj të shikoni përsëri në një hartë. Pikat e kuqe janë qytete që serbët kanë sulmuar. Shigjetat tregojnë lëvizjen e refugjateve ne veri, lindje dhe jug. Tashmë, kjo lëvizje po kërcënon demokracinë e re në Maqedoni, e cila ka pakicën shqiptare dhe një pakicë turke.
Tashmë, forcat serbe kanë bërë përpjekje në Shqipëri nga të cilat kosovarët kanë gjetur mbështetje. Shqipëria ka një pakicë greke. Le të digjet një zjarr këtu në këtë zonë dhe flakët do të përhapen.
Përfundimisht, aleatët kryesorë të SH.B.A.-së mund të tërhiqen në një konflikt më të gjerë – një luftë që do të detyrohemi të përballemi më vonë, vetëm me rrezik shumë më të madh dhe me kosto më të madhe.
Unë kam një përgjegjësi si president për t’u marrë me probleme të tilla si kjo para se të bëjnë dëm të përhershëm për interesat tona kombëtare. Amerika ka një përgjegjësi të qëndrojë me aleatët tanë kur ata përpiqen të shpëtojnë jetën e pafajshme dhe të ruajnë paqen, lirinë dhe stabilitetin në Evropë. Kjo është ajo që po bëjmë në Kosovë.
Nëse ne kemi mësuar ndonjë gjë nga shekulli duke u afruar, është se nëse Amerika do të jetë e begatë dhe e sigurtë, ne kemi nevojë për një Evropë që është e begatë, e sigurtë, e pandarë dhe e lirë.
Ne kemi nevojë për një Evropë që po bashkohet, jo duke u ndarë. Një Evropë që ndan vlerat tona dhe ndan barrën e udhëheqjes. Ky është themeli mbi të cilin varet siguria e fëmijëve tanë. Prandaj unë e kam mbështetur bashkimin politik dhe ekonomik të Evropës. Kjo është arsyeja pse ne solli Poloninë, Hungarinë dhe Republikën Çeke në NATO, dhe ripërcaktuan misionin e saj. Dhe arriti në Rusi dhe Ukrainë për partneritete të reja.
Tani cilat janë sfidat për atë vizion të një Evrope të qetë, të sigurt, të bashkuar dhe të qëndrueshme? Sfida e forcimit të një partneriteti me Rusinë demokratike, që pavarësisht nga mosmarrëveshjet tona, është një partner konstruktiv në punën e ndërtimit të paqes. Sfida e zgjidhjes së tensioneve midis Greqisë dhe Turqisë, dhe ndërtimin e urave me botën islamike.
Dhe së fundi, sfida e përfundimit të paqëndrueshmërisë në Ballkan, në mënyrë që këto hidhur, problemet etnike në Evropë të zgjidhen nga forca e argumentit, jo nga forca e bombave. Kështu që brezat e ardhshëm të amerikanëve nuk duhet ta kalojnë Atlantikun për të luftuar një tjetër luftë të tmerrshme. Është kjo sfidë që ne dhe aleatët tanë po përballen në Kosovë.
Kjo është arsyeja pse ne kemi vepruar tani – sepse ne kujdesemi për shpëtimin e jetës së pafajshme, sepse kemi një interes për të shmangur një luftë edhe më të ashpër dhe më të kushtueshme dhe për shkak se fëmijët tanë kanë nevojë dhe meritojnë një Evropë të qetë, të qëndrueshme dhe të lirë.
Mendimet dhe lutjet tona sonte duhet të jenë me burrat dhe gratë e forcave tona të armatosura, të cilët po ndërmarrin këtë mision për hir të vlerave tona dhe të ardhmërisë së fëmijëve tanë.
Perëndia i bekoftë ata dhe Perëndia e bekoftë Amerikën!
Presidenca hodhi në mungesë të Presidentit Ilir Meta shortin për anëtarët e rinj të Këshillit të Emërimeve në Drejtësi, një ditë para se t’i përfundojë afati i përcaktuar në kuadër të reformës në drejtësi.
Shorti u drejtua nga Këshilltari Juridik i Presidentit, Bledar Dervishaj, ndërsa në sallë ishte i pranishëm, Edmond Panariti, i emëruar pak ditë më parë si shef kabineti nga Presidenti Ilir Meta.
Nga Gjykata Kushtetuese, kandidatët për dy vende anëtar të KED ishin katër gjyqtaret Elsa Toska, Marsida Xhaferllari, Fiona Papajorgji dhe kryetarja aktuale e këtij institucioni, Vitore Tusha.
Shorti përcaktoi si anëtare Marsida Xhaferllarin dhe Elsa Toskën dhe si anëtare zëvendësuese, Fiona Papajorgjin.
Ervin Pupe, Ilir Panda dhe Sokol Sadushi ishin kandidaturat nga Gjykata e Lartë për një vend anëtar që që i takon kësaj trupe në KED, mes të cilëve njëri, sipas përcaktimeve kushtetuese duhet të zgjidhet edhe kryetar.
Goglat zgjodhën Ervin Pupen si anëtar dhe Ilir Pandan si anëtar zëvendësues. Prej 1 janarit, përveç postit të anëtarit, Pupe do të drejtojë KED-në.
Nga Prokuroria e Përgjithshme, kandidatët për një vend anëtar ishin Olsian Çela, Adnan Xholi, Alfred Progonati, Alma Muça, Anila Leka, Kudusi Shahu, Kujtim Luli, Sokol Stojani dhe Thoma Jano. Gogla zgjodhi prokurorin Adnan Xholi si anëtar dhe Kujtim Lulin si anëtar zëvendësues.
Nga Gjykatat e Apelit ishin 36 kandidatura në garë për dy vende anëtare të KED-së. Në fund, shorti zgjodhi gjyqtarin Astrit Kalaja dhe gjyqtaren Elona Toro. Anëtar zëvendësues u zgjodh gjyqtarja Zegjine Sollaku.
Kandidatët për dy vënde anëtare nga Prokuroritë e Apelit ishin nëntë. Pas hedhjes së shortit u zgjodhën anëtarë prokurorët Gjon Fusha dhe Genti Xholi. Anëtar zëvendësues u zgjodh Kleant Zeka.
Nga Gjykatat Administrative në garë morën pjesë 28 kandidatë për një vend anëtar dhe një anëtar zëvendësues. Shorti zgjodhi Rilinda Selimin si anëtare dhe Gentiana Xhelilin si anëtare zëvendësuese.
Emrat që u përzgjidhen nga goglat do ta marrin zyrtarisht detyrën më 1 janar 2021 dhe përfundojnë atë më 31 dhjetor 2021.
Shorti u hodh në një kohë që KED-së aktuale i është vënë nga ana e Ambasadores amerikane në Tiranë, Yuri Kim data 31 dhjetor 2020 si afati i fundit për përzgjedhjen e dy anëtarëve të rinj të Gjykatës Kushtetuese, që do të plotësonin kuorumit e nevojshëm për vendimmarrje të saj.
Një tërmet i fuqishëm me një magnitudë prej 7.0 ballësh ka goditur sot Egjeun, në veri të ishullit grek të Samosit, duke u ndjerë në Turqi dhe Greqi.
Epiqendra e tërmetit ishte 17 km larg brigjeve të provincës perëndimore të Izmirit dhe u ndje nga Athina deri në Stamboll.
Lëkundjet kanë shkaktuar dëme dhe kaos në qytetin e Izmirit.
Tërmeti ra në orën lokale 1.50, dhe 19 kilometra në veri-veriperëndim nga kryeqyteti i ishullit të Samosit, në një thellësi prej 10 kilometrash.
Qendra Sizmologjike Europiane-Mesdhetare tha se tërmeti kishte një madhësi paraprake prej 6.9, por Shërbimi Gjeologjik i Shteteve të Bashkuara tha se magnituda ishte 7.0.
Mediat kanë ngritur alarmin edhe për cunami, pasi në shumë pjesë të bregdetit ka patur dallgë të fuqishme.
Mediat turke janë duke publikuar pamje të ndërtesave të shkatërruara në provincën perëndimore të Izmirit. Guvernatori tha se nuk kishte informacion të menjëhershëm për viktima.
Mediat turke thonë se tërmeti u ndje në të gjithë rajonet e Egjeut dhe Marmara, ku ndodhet edhe Stambolli. Guvernatori i Stambollit tha se deri tani nuk kishte raporte për dëmtime.
Tërmeti u ndje po ashtu në të gjithë ishujt lindorë grekë. Media greke thonë se banorët e Samosit dhe ishujve të tjerë u larguan nga shtëpitë e tyre, ndërsa u raportuan disa rënie gurësh. Në ishuj deri tani nuk ka raporte të menjëhershme për viktima.
Në mesazhin e urimit me rastin e Kurban Bajramit, kreu i Komunitetit Mysliman Shqiptar, Bujar Spahiu apelon që kjo festë të shërbejë për të ripërtërirë ndjenjën e dashurisë, respektit, vëllazërisë faljes dhe përkujdesjes mes njerëzve.
“Kurban Bajrami është dita kur ne me buzëqeshje, gëzim e paqe, shërojmë plagët që i kemi shkaktuar njëri-tjetrit. T’i shohim të gjithë njerëzit me syrin e dashurisë, ashtu siç na sheh ne Zoti dhe le të bëhemi pjesë e gëzimit të tyre duke ndarë së bashku mirësitë e Kurban Bajramit”, thotë Spahiu.
Për shkak të pandemisë, këtë vit pelegrinazhi i Hashit nuk mundësohet dhe kreu i KMSh-së bën thirrje për përkujdes maksimal që festimet të mbahen duke respektuar të gjitha masat e duhura për parandalimin e Covid.
“Gjatë këtyre ditëve të jemi të kujdesshëm në festimet tona, duke marrë të gjitha masat e duhura për të shmangur infektimet e mundshme nga Covid-19. Shëndeti dhe jeta kanë një rëndësi të veçantë në fenë tonë. Kështu që e kemi për detyrë të kujdesemi për veten, familjen, dhe për të gjithë njerëzit që na rrethojnë. Me lutjet drejtuar Allahut dhe me kujdesin tonë edhe kjo pandemi do të largohet nga mesi ynë”, tha ai.
Kreu i KMSh-së deklaron se Kurban Bajrami është simbol i heroizmit, sakrificës, sinqeritetit, devotshmërisë dhe përkushtimit ndaj Zotit.
“Në Kuranin famëlartë Allahu na mëson që tek Ai nuk arrin as mishi as gjaku i kurbanit, por përkushtimi ynë që kemi për të. Pra Kurbani është një mjet që na afron më shumë me Zotin dhe duke ndarë mishin e kurbanit me njerëzit në nevojë ne jemi më afër pëlqimit të Tij”, vijon mesazhi i urimit.
Spahiu bëri thirrje për përkujdesje ndaj njerëzve në nevojë dhe të moshuarve.
Tre sfidat e BE që do të përcaktojnë raportin me Ballkanin Perëndimor: 1. Arkitektura e sigurisë europiane në kushtet krizës së besimit tek multilateralizmi; 2. Efektet e ‘divorcit’ Brexit dhe vështirësia për një ‘martesë’ të re; 3. Roli e influenca e BE si fuqi botërore
Gjithmonë përflitet se kafshët janë të parat ato që e ndjejnë tërmetin. Kështu ka ndodhur edhe në Shëngjin, ku siç shihet edhe në këtë video, ku nje qen e ndjen dhe largohet me shpejtësi nga cepi i pallatit, ndërsa më pas fillojnë lëkundjet e fortë të tërmetit. Kjo video ka bërë xhiron e rrjetit edhe në mediat italiane.
Ambasada e Shteteve të Bashkuara të Amerikës ka bërë një paralajmërim të fortë për të gjithë politikanët dhe zyrtarët, që janë të përfshirë në korrupsion.
Ambasada thekson se është e përkushtuar në luftën kundër korrupsionit dhe respektimin e sundimit të ligjit në mbarë botën, dhe veçanërisht në Tiranë, ambasada njofton se plot 100 zyrtarë, 14 prej të cilëve shqiptarë, janë shpallur “non grata” dhe nuk lejon të shkelin më kurrë në Amerikë.
Nëpërmjet një videoje në “Facebook”, ambasada e SHBA jep disa nga rastet e zyrtarëve shqiptarë, të cilat janë bërë publikë edhe më parë si persona të padëshiruar nga Amerika, siç janë ish-kryeprokurori Adriatik Llalla, ish-kreu i Bashkisë së Durrësit, Vangjush Dako, dhe deputeti Tomi Doshi.
“Qeveria e Shteteve të Bashkuara është e përkushtuar në luftën kundër korrupsionit dhe respektimin e sundimit të ligjit në mbarë botën. Lufta kundër korrupsionit është prioritet i punës së Ambasadës së Shteteve të Bashkuara në Tiranë. Këtë javë, ne do të shpjegojmë përcaktimet publike për korrupsion madhor sipas Nenit 7031(c) të legjislacionit të Shteteve të Bashkuara. Kur Shtetet e Bashkuara mësojnë se një zyrtar qeveritar i huaj është përfshirë në korrupsion madhor, Sekretari i Shtetit ka autoritetin të shpallë individët dhe anëtarët e familjes së tij/saj të afërt si të skualifikuar përgjithmonë për të hyrë në Shtetet e Bashkuara”, thuhet në njoftimin e ambasadës.
A mund të shihet me sy të lirë një objekt që udhëton rreth 9 herë më shpejt se shpejtësia e zërit? Pamjet e publikuara nga “Air Force Test Center”, e vendosur në Nju Meksiko të Shteteve të Bashkuara të Amerikës thonë që jo.
Baza e forcave ajrore amerikane, “Holloman” publikoi në rrjetet sociale videon me një 38 sekondëshe. Videoja nis me një pamje të errët, ku në sfond dëgjohet një zhurmë e çuditshme që sa vjen e bëhet edhe më e fortë, deri kur para kameras kuptohet që kalon diçka, që lë pas vetëm tym dhe shkëndija të shkaktuara nga fërkimi në shinat ku ecte.
Nëse nuk do të ishte përshkrimi sqarues i videos, asgjë nuk do të kuptohej. Aty thuhet se bëhej fjalë për testimin e një mjeti të shpejtësisë së lartë, që në momentin kur kaloi kameran po udhëtonte me shpejtësin “Mach 8.6”, ose 8.6 herë më shpejt se shpejtësia e zërit.
Për të përkthyer në terma më të përgjithshëm, në këtë moment, objekti për të cilin ushtria amerikane nuk jep më shumë detaje po udhëtonte me 10.600 kilometra në orë, ose rreth 3 kilometra për sekondë.