热门视频
Kryeministri Edi Rama nuk e zgjati shumë fjalën në mbrojtje të vendimit për shembjen e godinës së Teatrit Kombëtar. Kreu i Qeverisë iu përgjigj shkurtimisht pyetjeve të ngritura nga një grup deputetësh të opozitës parlamentare, udhëhequr nga Rudina Hajdari, që e kishin thirrur në një interpelancë për këtë çështje.
Rama mori pak më shumë se gjysmën e kohës prej 20 minutash të vendosur në dispozicion për t’iu përgjigjur pyetjeve të opozitës parlamentare. E nisi duke deklaruar se ai vetë nuk kishte më se çfarë të shtonte nga fjalët që ka thënë për nevojën e teatrit të ri dhe pse godina ekzistuese nuk kishte asnjë vlerë për t’u ruajtur dhe në vend të kësaj citoi deklaratat e artistëve që kërkuan një godinë të re teatri dhe që deklaronin se godina e vjetër nuk kishte asnjë vlerë kulturore dhe historike.
Megjithatë, Rudina Hajdari hodhi akuza se i gjithë procesi, që nga transferimi i godinës së Teatrit në pronësi të Bashkisë së Tiranës e deri tek shembja e saj ka qenë i paligjshëm. Deputetja e grupit parlamentar demokrat tha se përmes një vendimi të vitit 2000, godina ishte pjesë e një ansambli të mbrojtur me ligj dhe hodhi dyshime se përmes një vendimi të Qeverisë në 2017, Kryeministri Edi Rama.
“Në transferimin tek Bashkia e Tiranës është vetëm sipërfaqja e Teatrit Eksperimental, nuk është Teatri Kombëtar që i keni kaluar Bashkisë së Tiranës. Atëherë si u shkatërrua Teatri Kombëtar? Ju nuk ja keni kaluar fare Bashkisë së Tiranës godinën e teatrit kombëtar. Në vitin 2000 keni dashur të merrni Teatrin e Kukullave në pronësi të Bashkisë së Tiranës dhe Gjykata Kushtetuese e ka kundërshtuar këtë transfertë, sepse ka qenë në kundërshtim me nenin 116 të Kushtetutës, për artin dhe kulturën. Teatri Kombëtar është institucion qendror publik që mbrohet me ligj dhe nuk mund t’i transferohet Bashkisë së Tiranës me VKM. Fiksimi juaj do t’u kushtojë rëndë. Me VKM nr. 325 keni përgjysmuar qendrën historike, pse e keni përgjysmuar? Pse e keni dashur atë truall në 2017? Është përgjysmuar trualli në mes të Tiranës”, tha Hajdari.
Vizita e Edi Ramës në Kosovë e gjen vendin në mes të një fushate elektorale për zgjedhjet vendore dhe për të mos lënë shteg të interpretimit të kësaj vizite si ndërhyrje në këtë fushatë, Edi Rama zgjodhi që t’i takojë të gjithë krerët e partive politike në Kosovë.
Pas takimit me Kryeministrin Albin Kurti, njëherësh kryetar i Vetëvendosjes, Rama nisi me radhë takimet e shkurtra me udhëheqësit e partive politike kosovare, nga kreu i LDK-së, Lumir Abdixhiku, kreu i PDK-së, Memli Krasniqi, Behgjet Pacollin e AKR-së, Fatmir Limajn e Nismës Socialdemokrate e deri te “miku-armik”, Ramush Haradinaj.
Haradinaj e priti Ramën në zyrat e Aleancës për Ardhmërinë e Kosovës. Nga pamjet e shpërndara nga zyra e shtypit e Kryeministrisë të dy ata shfaqen të buzëqeshur, e duket se ja kanë lënë së shkuarës përplasjet e forta, që përfunduan deri në padi për shpifje të ngritur nga Edi Rama në janar të 2020 ndaj ish-Kryeministrit të Kosovës.
Padia u ngrit pas deklaratave të Ramush Haradinajt, që akuzonte Edi Ramën e Hashim Thaçin se po lobonin për ndarjen e Kosovës për të ndarë miliarda euro pasuri të minierës së Trepçës. Rama më vonë u tërhoq nga kjo padi, ndërsa dy udhëheqësit shmangën prej vitesh takimet me njëri-tjetrin.
Rama e akuzonte Haradinajn për kokëfortësi për t’u tërhequr nga taksa 100 për qind, që pati vendosur ndaj mallrave serbe, edhe pse tërheqja ishte kërkuar nga Angela Merkel e Emmanuel Macron në një takim në kuadër të Procesit të Berlinit.
Kryeministri Edi Rama i takoi pothuajse të gjithë në qëndrimin disaorësh në Prishtinë. Vizitën e nisi me takimin me Kryeministrin Albin Kurtin, e vijoi me takimin e udhëheqësve të partive opozitare, madje përfshirë këtu edhe Ramush Haradinajn, me të cilin ka pasur përplasjet më të forta për dalllimet në qëndrime në politikën e jashtme, por ajo që ra në sy është mungesa e takimit me Presidenten Vjosa Osmani, e po ashtu edhe me kryetarin e Kuvendit, Glauk Konjufca.
Zyra e Konjufcës tha se pas mungesës së një takimi qëndronin thjesht burokracitë e protokollit dhe asnjë arsye tjetër. Sipas kreut të Kuvendit të Kosovës, kur kjo zyrë është kontaktuar nga protokolli i Ramës, Konjufca ka pasur në agjendë një vizitë në Bërdo të Sllovenisë, por që është anuluar për shkak të ngjarjeve të fundit në Kosovë.
Ndërkohë, nga zyra e Presidentes Vjosa Osmani nuk ka një sqarim se përse nuk ka në takim me Ramën. Nuk përjashtohet edhe në këtë rast që pengesë të jetë bërë agjenda e planifikuar më herët, pasi Osmani ndërpreu para kohe vizitën në Nju Jork për të marrë pjesë në punimet e Asamblesë së Përgjithshme të OKB-së. Zyra e Presidentes së Kosovës njoftoi të shtunën se Osmani ndërpreu vizitën për t’u rikthyer në Kosovë për shkak të situatës në veri.
Kryeministri Edi Rama e ka mbrojtur bashkëpunimin me Serbinë në kuadër të Ballkanit të Hapur duke iu referuar shpesh shembujve nga historia. Shembulli i preferuar i tij është ai mes Gjermanisë dhe Francës pas Luftës së Dytë Botërore.
Lufta e Dytë Botërore ishte kulmimi i armiqësisë shekullore mes dy vendeve, që vendosën të themelojnë Bashkimin Europian, pasi ndër shekuj kishin pushtuar njëra-tjetrën duke vrarë e prerë. Ky krahasim i Ramës u kritikua nga disa si i pavend me arsyetimin se Franca e Gjermania përgjatë historisë së tyre konfliktuale kanë qenë herë agresore, herë viktima, ndërsa Kosova e shqiptarët nuk kanë qenë asnjëherë agresorë të Serbisë, por vazhdimisht viktima të politikave shoviniste të Beogradit me spastrime etnike, i fundit prej të cilëve vetëm dy dekada më parë.
Megjithatë, veç rastit Francës e Gjermanisë, nga samiti i Ohrit në kuadër të Ballkanit të Hapur, Kryeministri Rama solli një shembull tjetër, që tha se nuk ishte i veti, por i diplomatit amerikan, Christopher Hill.
“Ambasadori Chris Hill më tha diçka që në fakt s’e kisha menduar asnjëherë. Shumë thjesht: SHBA kanë hedhur dy bomba atomike në Japoni dhe një nga aleancat strategjike më të forta dhe miqësitë më të ngushta sot në arenën ndërkombëtare është aleanca e SHBA me Japoninë...pas dy bombave atomike dhe urdhëroni se ku është sot Japonia dhe nuk do të ishte sot aty nëse do të qëndronte me kurriz nga SHBA, duke kërkuar më parë që SHBA të uleshin në gjunjë për bombat atomike”, deklaroi Rama.
Por, as krahasimi me marrëdhënien Japoni-SHBA nuk është i duhur. Dy bombat atomike amerikane mbi Japoni ishin kulmimi i një lufte të ashpër mes tyre në Paqësor dhe vende të treta, si Tajlandë, Filipine e Kinë. Për më tepër, ishte Japonia ajo e para që sulmoi SHBA në Pearl Harbour.
Sulmi me dy bombat bërthamore më 6 dhe 9 gusht ishte i pari i amerikanëve në Japoni. Më 15 gusht, Japonia shpalli kapitullimin dhe më 2 shtator të 1945-s u zyrtarizua ky kapitullim. Sipas termave të caktuara nga fituesi, SHBA dhe aleatët e saj australianë, britanikë e neozelandezë do të qëndronin në Japoni si pushtues. Kjo është hera e parë dhe e vetme kur është pushtuar vendi ishullor.
Por, qëllimi i SHBA dhe aleatëve të saj nuk ishte spastrimi etnik në Japoni, siç ishte për një shekull qëllimi e politika e serbëve në Kosovë. Qëllimi i amerikanëve ishte ndryshimi i krejt sistemit dhe mënyrës së qeverisjes japoneze.
Nën udhëheqjen e gjeneralit Douglas MacArthur SHBA detyruan Perandorin Hirohito që të hiqte dorë nga imazhi prej ‘hyu’ që kishte krijuar në shoqërinë vendase. Heqja dorë nga ‘hyjnia’ ishte hapi i parë i progresit të shoqërisë. Ushtria u shpërnda, politikanët e Luftës së Dytë Botërore u ndaluan nga punësimi në qeveri, u shkatërruan konglomeratet që kontrollonin ekonominë, u ndërmor reforma agrare që shpërndau toka për njerëzit e thjeshtë, u legalizuan unionet e punonjësve, iu dha e drejta e votës grave dhe mbi të gjitha u decentralizuan dhe demokratizuan institucionet arsimore.
Shumë prej këtyre ndryshimeve u vendosën në Kushtetutë para se SHBA dhe aleatët e saj të largoheshin nga Japonia në vitin 1952, jo si të detyruar nga bombardimet e një shteti, apo aleance ushtarake. Ajo që lanë pas ishte një Japoni të transformuar dhe gati për të ecur vetë, por tani me rregulla krejtësisht të reja e më të drejta, duke lënë pas mbylljen shekullore, që kishte shërbyer si katalizator i agresioneve japoneze në Paqësor.
Po në Kosovë? Për një shekull përpjekjet serbe për spastrimin etnik të shqiptarëve të Kosovës kanë qenë të përhershme e në forma herë të heshtura, herë agresive e ushtarake. Spastrimi i heshtur realizohej përmes mungesës së investimeve në infrastrukturë, ekonomi, arsim, shëndetësi e çdo fushë tjetër për t’u vështirësuar jetën shqiptarëve.
Ushtarakisht dy kanë qenë spastrimet e mëdha, fillimisht në përfundim të Luftës së Parë Ballkanike dhe me luftën e vitit 1999. Përgjatë gjithë kësaj periudhe shqiptarët u vranë, u dëbuan. Atyre që mbetën iu mohua arsimimi në gjuhën amë, u zhvendosën me forcë për t’u zëvendësuar nga kolonët serbë, u përjashtuan nga vendimmarrja, u lanë jashtë institucioneve për të mos folur.
Pra, nëse SHBA la pas një Japoni më të demokratizuar e zhvilluar vetëm në 7 vjet, ato që Serbia mbolli në Kosovë për një shekull ka qenë vetëm shkatërrimi, terrori, genocidi e spastrimi etnik. Për më tepër, SHBA nuk e mohoi asnjëherë shtetësinë e Japonisë, as në vitet kur e mbajti të pushtuar.
Serbia vijon ta mohojë shtetin e Kosovës, madje pak ditë para se të merrte pjesë në samitin e Ohrit për Ballkanin e Hapur, Vuçiç u betua se do ta mbajë Kosovën si pjesë të territorit të Serbisë. Këto janë dallimet mes dy shembujve të sjellë nga Kryeministri Rama dhe këto dallime ndoshta janë të mjaftueshme për të nxitur mosbesimin te Serbia në Prishtinë.
Besimi fitohet dhe për ta fituar këtë, gjëja e parë që Serbia duhet të bëjë para se të ftojë Kosovën në Ballkanin e Hapur është njohja si shtet. Të tjerët do të pasojnë...
Kryeministri Edi Rama këmbëngul në qëndrimin e shprehur për herë të parë më 10 qershor se për hapjen formale të negociatave mes Shqipërisë dhe Bashkimit Europian nuk janë 15 kushte.
Kreu i Qeverisë thotë se nëse do të ishte e kundërta, atëherë nuk do të ishte e nevojshme rezoluta e miratuar në Parlamentin Europian, nga partitë e djathta, që i quan aleate të PD dhe nuk kursen ironizimin me kreun e opozitës.
“Po mirë, kur paska 15 kushte për nisjen formale të negociatave për anëtarësim, për çfarë duhej kjo rezoluta e partive aleate të PD në Parlamentin Europian që u votua pa konsensus? E pra, nuk ka 15 kushte për uljen në tryezë me BE, sepse 7X7 s'bëjnë 42 në asnjë vend të botës!”, shkruan Rama në Tëitter.
Kryeministri thotë se kjo shifër po përdoret politikisht dhe se në të vërtetë, kushtet për anëtarësim të plotë janë shumë më shumë se 15-të.
“Nëse pastaj kjo 15-ta duhet për politikë e prandaj bashkohen kushtet e fillimit me ato të vijimit, atëherë nuk janë 15 po janë 15X100 kushte më shumë për t'u plotësuar deri ditën e anëtarësimit! Po një gjë është e sigurtë: Këta që kapen pas kësaj 15-ës do të mbeten në opozitë”, vijoi ai.
U bënë ca ditë që qytetarëve u serviren dy realitete të kundërta; realiteti i Lulzim Bashës dhe realiteti i Edi Ramës për fermerët.
Basha thotë se se sot fshati është i harruar nga dora e shtetit dhe gjendja e banorëve të tij është në kufijtë e mbijetesës, ndërsa Rama kundërpërgjigjet herë vetë, herë përmes ministrit të Bujqësisë, Blendi Çuci me shembuj, sipas tij, të një blegtori e bujku të fshatit shqiptar që është shndërruar në një sipërmarrës të suksesshëm, ashtu si në modelet perëndimore.
Modeli i fshatarit të Lulzim Bashës dhe modeli i fermerit të Edi Ramës jo vetëm që nuk kryqëzohen askund, por ecin paralel dhe në kahe të kundërta me njëri-tjetrin. Në takimet e kreut të PD-së ka pakënaqësi e revoltë me Qeverinë, shtetin dhe të gjitha institucionet e tij.
Socialistët miratuan në Komisionin e Ligjeve ndryshimin e kontratës që zgjat me 13 vjet koncesionin e Aeroportit të Rinasit, pas blerjes së këtij të fundit nga ana e kompanisë “Kastrati”.
Pyetjes së deputetëve të Komisionit të Ligjeve se përse ky ndryshim kontrate me zgjatjen e afatit të saj bëhet në këtë periudhë, ministrja e Infrastrukturës dhe Transportit, Belinda Balluku iu përgjigj duke thënë se nuk bëhej fjalë për favorizimin e një kompanie, por se tani ishte krijuar mundësia ligjore për të ndërhyrë.
Zgjatjen e koncesionit, ministrja e justifikoi edhe me pandeminë, që sipas saj ka zhytur këtë sektor në krizë që do të ketë ndikim deri në 10 vitet e ardhshme.
“Shtyrja është mirëanalizuar, si nga ana financiare, ashtu edhe nga ana juridike, duke marrë parasysh edhe pandeminë, e cila ka futur në ngrirje, apo në negativitet të plotë financiar këtë industri për minimalisht për 7-10 vitet e ardhshme”, tha Balluku.
Sipas Ballukut, shteti shqiptar ka forcuar pozitat nga ana ligjore në këtë koncesion, duke përcaktuar se investimi i kompanisë private do të jetë rreth 100 mln euro.
“Përveç të mirave ekonomike që do të kenë qytetarët, në këtë koncesion kemi edhe investimin fillestar, pasi ishte një koncesion që investimi fillestar nuk ishte shprehur kurrë. Kemi pasur një kontratë që nuk thoshte se sa ishte investimi i koncesionarit”, tha Balluku.
Ministrja zbuloi gjatë fjalës së saj para Komisionit të Ligjeve se kompania “Kastrati” ka shfaqur interes për blerjen e këtij koncesioni, duke kërkuar edhe pasqyrat financiare të një auditimi që iu krye këtij koncesioni gjatë periudhës kur zotërohej nga kompania kineze “Everbright”.
Sipas Ballukut, “Kastrati” është zotuar që të kryejë të gjitha investimet që refuzoheshin nga kinezët me arsyetime ligjore dhe kostot financiare,