Videot kryesore
Administrata e Zonave të Mbrojtura Shkodër ka
zhvilluar censusin e dallëndyshes së detit faqebardhë.
Për të 5-tin vit radhazi është kryer Censusi i
Dallëndyshes së Detit Faqebardhë (Chlidonias hybrida) në brigjet e Rezervatit
Natyror të Menaxhuar.
Për vitin 2024 janë numëruar 734 individë ose
e përkthyer në çifte, 367 çifte të cilët janë në prag folenizimi.
Presidenti Ilir Meta doli para gazetarëve për të arsyetuar edhe juridikisht kërkesën drejtuar Gjykatës Kushtetuese për shfuqizimin e vendimit të Këshillit të Ministrave që kalon në pronësi të Bashkisë së Tiranës godinat dhe truallin e Teatrit Kombëtar.
Shkelja kryesore kushtetuese në këtë vendim, sipas Presidentit Meta, është tejkalimi i kompetencave nga ana e Bashkisë së Tiranës. Presidenti tha se teatri është një vepër kombëtare me interes të rëndësishëm për vlerat dhe ruajtjen e trashëgimisë kulturore që nuk mund t’i kalohet në menaxhim pushtetit vendor.
“Bashkia Tiranë nuk mund të ketë në pronësi këtë truall, pasi është kombëtar. Për një pasuri të tillë publike pronësia duhet të jetë vetëm pronë e Republikës së Shqipërisë”, u shpreh Presidenti.
Në vendimin e datës 9 maj të Qeverisë, kushtëzohet kalimi i pronësisë me prishjen e objektit ekzistues dhe ndërtimit të një objekti të ri. Pikërisht për këtë arsye, kreu i shtetit i kërkon Gjykatës Kushtetuese që ta marrë në shqyrtim dhe të vendosë për pezullimin e të gjitha veprimeve, pasi në të kundërt, siç tha ai, vendi rrezikon të humbasë një pjesë të identitetit kombëtar dhe historinë 80-vjeçare të teatrit.
“Pasojat do të ishin të parekuperueshme. Prandaj, kjo e bën të domosdoshme që të vendoset pezullimi i të gjitha akteve deri në marrjen e një vendimi nga ana e Gjykatës Kushtetuese”, tha Meta.
Presidenti thotë se në thelb, si VKM-ja e Qeverisë, ashtu edhe ligji për dhënien me koncesion të këtij trualli, që kreu i shtetit e ka dorëzuar në Kushtetuese që në korrik të 2019 janë e njëjta gjë. Meta shmangu komentin mbi deklaratat e kryetarit të Bashkisë së Tiranës, që pak ditë më parë tha se teatri i ri do të bëhet dhe kërkoi nga Presidenti që “të mos fuste hundët tek punët që s’i takojnë”, duke përdorur shprehjen tiranase “graj gamorin tat”.
Por, ai tha se çështja e Teatrit Kombëtar është një çështje e ngritur në nivele kushtetuese tashmë dhe nuk kurseu tonet e forta.
“Presidenti është gjithmonë në krye të detyrës së tij në mbrojtje të Kushtetutës dhe interesit kombëtar e publik. Sa i takon ndonjë karagjozi, apo karagjozëve që kërkojnë të bëjnë prova force me Presidentin, duhet ta ketë të qartë se Presidenti sillet me përgjegjësi maksimale, mban shënim çdo gjë dhe i ka bërë paralajmërimet të përsëritura. Presidenti do të bëjë detyrën e tij, pa rënë në provokime banale”, deklaroi ai.
Kërkesa në Gjykatën Kushtetuese për anulimin e VKM-së së Qeverisë u dorëzua më herët nga Këshilltari ligjor i Presidentit, Bledar Dervishaj.
“Kjo është kërkesa e dytë që Presidenti i dorëzon kushtetueses dhe në të kërkohet shfuqizimi i vendimit të 8 majit 2020, që kalon në pronësi të Bashkisë së Tiranës, godinën e Teatrit Kombëtar, që sipas qëllimit të shprehur në vetë VKM-në e Qeverisë duhet të prishet”, deklaroi për Zërin e Amerikës, këshilltari Dervishaj.
Dervishaj tha se kërkesa është në vijimësi të padisë së parë kundër prishjes së godinës.
“Argumentat kushtetues mbeten të njëjtë, që godina paraqet interes të lartë publik dhe kombëtar dhe prishja e saj shkakon humbje. Prandaj, Presidenti kërkon nga Gjykata Kushtetuese fillimisht pezullimin e efekteve të këtij akti deri kur gjykata të shprehet. Të ndalohet çdo veprim administrativ që cenon godinën e teatrit”, tha Dervishaj.
Dorëzimi i kërkesës nga ana e Presidentit i paraprin mbledhjes së parashikuar për të premten të Këshillit Bashkiak të Tiranës, ku në rend të ditës është edhe shqyrtimi i vendimit për prishjen e godinës ekzistuese dhe ngritjes së godinës së re.
Ndërkohë, pasdite e së mërkurës forca të shumta të policisë bashkiake u panë afër teatrit, duke shkaktuar reagim të fortë nga grupi i artistëve dhe anëtarëve të shoqërisë civile që protesojnë prej muajsh kundër shembjes së godinës.
“The New Pope”, episodi i ri i serialit të Paolo Sorrentino. ‘Papa i ri’ i John Malkovich duhet të luftojë kundër një pjese të personalitetit të tij që nuk është saktësisht 'i shenjtë', ndërsa ai i vjetri i Jude Law zgjohet nga koma.
Në korrik të vitit 2018 kur në Kuvend po diskutohej projektligji për prishjen e godinës së Teatrit, Lulzim Basha, iu bashkua artistëve protestues në oborrin e “qëndresës”, me një letër në dorë: “Unë jam Teatri”.
Ishte një fjalë e shkurtër, por me shumë premtime.
Basha nuk do të lejonte që drafti të bëhej ligj në Kuvend (kaloi me shumicën e votave të mazhorancës). Edhe nëse do të miratohej do të ndërhynte tek Meta që të mos e dekretonte (Presidenti e kishte kauzë të vetën) dhe akti i fundit; “Ne do të jemi këtu me trupat tanë për t’ju kundërvënë me të gjitha mjetet, me çdo formë dhe me çdo cmim këtij akti mafioz dhe kriminal”
Basha premtoi dy vjet më parë se ai do ta mbronte Teatrin brenda Kuvendit, ndërsa artistët jashtë saj.
Muaj më vonë, Basha doli përfundimisht edhe nga Kuvendi. Teatri mbeti pezull dhe po aq edhe premtimet…
…Pak ditë më parë, Rama gjeti një tjetër mekanizëm edhe më të shpejtë se burokracitë parlamentare. Shfrytëzoi pandeminë dhe brenda tre ditësh debat mbylli kapitullin 22 vjeçar të shembjes së godinës. Reagoi edhe Basha. Foli sërish për vija të kuqe, si dy vjet me parë. Ndërsa fadromat kësaj here i mori përsipër për t’i ndalur me trup Monika Kryemadhi.
Me lojëra fjalësh se kush e kishte radhën për dezhurn, Lulzim Basha shkoi aty në mëngjes herët, pas dy orësh kur fasada e Teatrit kishte rënë. Artistët që e mbronin kishin përfunduar në komisariat. Dhe media ishte tulatur nga nxitimi i policëve për t’i shpërndarë.
Mbahet mend vetëm zëri i një aktivisteje, që filmonte fillimin e shëmbjes dhe ndërhyrjen e fortë të policisë; “Hajdeni ju lutem, ku jeni?”
Aty Basha kishte dërguar vetëm Flamur Nokën. Njeriun e gabuar të mbronte të pambrojtshmen.
Sepse “Unë jam teatri” ishte një kronikë e një fati të paracaktuar…
…Basha mbledh aleatët, më pas edhe strukturat natën vonë. Premton se do të mbeshtesë protestën e Aleancës për Mbrojtjen e Teatrit. Shfaqet në protestë, i rrethuar nga gratë e PD-së dhe me një qëndrim krejt të paqtë.
U thotë artistëve se kur të vijë në pushtet do të ndërtojë një teatër të njëjtë me atë të mëparshmin, por me një kleçkë premtuese jo pak të vogël.
“Ripërsëris edhe njëherë vendosmërinë time dhe të Partisë Demokratike, të opozitës së bashkuar, për t’i qëndruar kontratës së firmosur me Aleancën për Mbrojtjen e Teatrit për rindërtimin e Teatrit në vendin ku ishte sipas të gjitha përcaktimeve, siç ishte nga jashtë…”, tha Basha, duke shkuar më tej se, nuk do të lejojë ndërtimin e Teatrit të ri.
“Përfitoi” politikisht edhe me kauzën. Se sot duhet protestuar më shumë se për Teatrin, për diktaturën, tiraninë dhe vendosjen e demokracisë.
Vija e kuqe tashmë ndryshoi ngjyrë…
“Unë jam Teatri” mbeti si arkiva e vetë atrit e zhytur në kanalet e zeza të bashkisë pas gërmadhave, që la shëmbja e godinës…