⁣Ajola Xoxa në GJKKO, kërkon heqjen e sekuestros së llogarive

⁣Olta Xhaçka del nga SPAK dhe "kyç" gojën para mediave

Femije duke fshire tekstet shkollore

Rikonstruktimi i Xhamisë së Namazgjasë është drejt përfundimit.

⁣Goditen ‘Call Center-at e natës’ në Tiranë, 8 persona të arrestuar

⁣Ish-kryebashkiaku i Kamzës, Rakip Suli shkon sërish në SPAK

Policia gjermane shpërndau me forcë qindra protestues që u mblodhën në Berlin për të kundërshtuar vendimin e Angela Merkel dhe Qeverisë që ajo drejton për ashpërsimin e masave kufizuese anti-Covid.

Me bilbila dhe pankarta në duar se po rrezikohej demokracia, protestuesit i kërkuan Qeverisë që të tërhiqet nga masat në fjalë dhe në vend të tyre të sigurojë që çdo shtetas që infektohet me Covid të marrë ndihmën e nevojshme mjekësore.

Protestuesit sfiduan thirrjet e vazhdueshme të policisë për t’u shpërndarë dhe kujtesën se me tubimin në fjalë po shkelnin ligjet e vendit. Një pjesë e tyre u përleshën trup më trup me forcat e policisë.

Këto të fundit u detyruan që të përdornin topat e ujit dhe shkopinjtë e gomës për të shpërndarë protestuesit. Bilanci i protestës është mbi 190 protestues të arrestuar dhe të paktën nëntë punonjës të policisë të plagosur.

Protestat u thirrën pasi dy dhomat e Bundestagut miratuan ndryshimet në ligjin ekzistues të mbrojtjes ndaj pandemive. Ndryshimet në fjalë i japin të drejtë Qeverisë, që në rastin aktual të Covid të vendosë masa drastike kufizuese, që nga ndalim-qarkullimi, e deri tek mbyllja e dyqaneve, ndalimi i konsumit të alkoolit në publik dhe mbajtja me detyrim e maskës dhe mjeteve të tjera parandaluese të përhapjes së virusit.

Kundërshtarët e këtij ligji thanë se ai i hap rrugë shkeljes së të drejtave të njeriut nga ana e Qeverisë dhe qytetarin e lë në mëshirë të vendimeve të pushtetit. Por, mbrojtësit e këtij akti thonë se me miratimin e tij u plotësua një kuadër ligjor cilësor në luftën kundër pandemive, jo vetëm në rastin e Covid.

⁣Thirrje anti-shqiptare në stadium, Kosova braktis ndeshjen në Rumani

Pas muajit N⁣ëntor, futbollisti shqiptar fitoi ⁣çmimin p⁣ër Golin e Muajit edhe n⁣ë Dhjetor. Konkretisht golin e sh⁣ënuar ndaj Goztepe.

⁣Shkodër, landfilli i Bushatit në flakë

Keshillat e Ministrise se Shendetesise kunder Covid-19

⁣Rreshteri në pension Neim Shehaj i kalon ditët e tij duke riparuar një nëndetëse të epokës sovjetike, dëshmitare e së kaluarës së trazuar komuniste të Shqipërisë që tani po ndryshket dhe është gjysmë e zhytur në një bazë detare të Adriatikut.
Fati i nëndetëses së Luftës së Ftohtë, quajtur ‘Stuhia’ në bazën e Pashalimanit, nga ku Moska dikur shpresonte të kontrollonte Mesdheun nuk dihet akoma pasi autoritetet mbeten të pavendosura se çfarë të bëjnë me të.
"Kjo nëndetëse është si një kishë për mua. Unë mbërrita këtu si një marinar i ri dhe tani flokët më janë bërë gri", thotë Shehaj, 63 vjeç, i cili shërbeu aty për rreth tre dekada.
⁣Nëse nëndetësja nuk nxirret së shpejti nga deti, "rrezikon të zhytet në fund dhe e gjithë historia e saj bashkë me të", paralajmëron ai.
Anija ishte pjesë e të ashtuquajturit Projekti 613 i përbërë nga nëndetëset e para që Bashkimi Sovjetik ndërtoi pas Luftës së Dytë Botërore.
Është e vetmja e mbetur nga 12 që Moska vendosi në bazën e Pashalimanit në Gjirin e Vlorës në fund të viteve 1950, kur Shqipëria dhe BRSS ishin ende aleatë të ngushtë.
"Prej andej mund të kontrolloja Mesdheun deri në Gjibraltar", kujton Jak Gjergji, komandanti i nëndetëseve i dalë në pension, të thoshte lideri sovjetik Nikita Hrushovi në vitin 1959 gjatë një vizite në bazë.
Hrushovi shpresonte të instalonte raketa me rreze të gjatë veprimi, anije luftarake dhe një aeroport në jugperëndim të Shqipërisë.

⁣Por diktatori komunist i Shqipërisë Enver Hoxha përfundimisht ndërpreu lidhjet e ngushta me BRSS, duke akuzuar Moskën për devijime nga marksizmi i vërtetë.
Kjo i ndërlikoi gjërat për ekuipazhet e përziera shqiptaro-ruse të nëndetëseve.
“Marinarët e dy vendeve nuk flisnin më me njëri-tjetrin dhe incidentet ishin të shpeshta”, kujton 87-vjeçari Gjergji.
“Kur një marinar rus donte të ngrinte flamurin e kuq (të vendit të tij), një shqiptar e griste menjëherë me inat”.

⁣Pas ndarjes së vitit 1961 mes Tiranës dhe Moskës, kjo e fundit tërhoqi tetë nëndetëse.
Në vitin 1997 ndërsa trazirat përfshinë Shqipërinë, baza u plaçkit dhe nëndetëseve iu hoqën armët, motorët dhe madje edhe shtretërit e marinarëve.
Autoritetet çmontuan tre nga katër nëndetëset e mbetura dhe i shitën ato për metal në vitin 2009.
Vetëm një mbijetoi... falë një romani
Shkrimtari Ismail Kadare në romanin e tij të vitit 1973 "Dimri i vetmisë së madhe", për shkëputjen mes Moskës dhe Tiranës, i caktoi nëndetëses numrin 105.
“Ky është numri i vetëm që më erdhi ndërmend teksa po shkruaja”, ka thënë Kadare.
"Që atëherë nëndetësja njihet me këtë numër. Edhe falë këtij numri sot është këtu!"

⁣Nëpërmjet librit, fama historike dhe rëndësia kulturore mori vlerë simbolike.
Fama e saj shkoi më tej kur u realizua një film i bazuar në romanin e Kadaresë, për të cilin numri 105 u pikturua në nëndetëse dhe mbetet ende.
Por mbijetesa e saj varet kryesisht nga vendosmëria e Shehajt, i cili prej vitesh ka rinovuar nëndetësen 76 metra, rrjetin e saj elektrik, sistemin e ventilimit, postën e komandës dhe dhomat e saj.
Ai kujdeset për detajet më të vogla. Ai mbush vrimat në byk për të ndaluar nëndetësen të fundoset përgjithmonë.
“Autoritetet duhet të vendosin shpejt se çfarë të bëjnë me të, rreziqet janë të mëdha, uji i detit përshpejton ndjeshëm korrozionin”, paralajmëron 63-vjeçari.
Ministria e Kulturës, e cila është zotuar për vite me radhë për të restauruar nëndetësen, ka thënë për AFP se do ta "përcillte dosjen" në ministrinë e mbrojtjes, e cila mund ta përfshijë atë në një muze të ardhshëm të Luftës së Ftohtë.
Shqipëria përqafoi Perëndimin pas rënies së komunizmit në vitin 1990, u bashkua me NATO-n dhe aspiron të anëtarësohet në Bashkimin Europian.
Baza ka qenë e një rëndësie të madhe që nga lashtësia për shkak të pozicionit gjeostrategjik. I gjithë trafiku detar në detin Adriatik por edhe në Mesdhe mund të kontrollohet prej saj, thotë Sabri Gjinollari, komandanti i flotiljes.
⁣Në bazën e afërt të Porto Palermos, një tunel i gjerë nëntokëor anti-atomik i braktisur, i gërmuar në shkëmb në fund të viteve 1960, ishte menduar për anijet raketore kineze që nuk mbërritën kurrë.
Hoxha i prishi lidhjet me Pekinin në vitin 1978 dhe tuneli u përdor për një kohë si strehë për nëndetëset dhe anijet e tjera.
Tani, një yll gjigant i kuq i pikturuar në një mur të rrënuar është e vetmja shenjë e së kaluarës aty.
Disa do të donin që vendi, në një nga këndet më të bukura të bregdetit shqiptar, të shndërrohej në muze.
Por, nuk pajtohet komandanti i bazës Shkëlqim Shytaj.
“Ne do të preferonim që të përdoret nga ushtria, qoftë edhe me kapacitet të reduktuar”.

⁣Me shpejtësi “sketerrë”, momenti i "fluturimit" të “X6”-ës në digën e Liqenit Artrificial

Florian Kamberi kishte tre mundësi zgjedhjeje: Shqipërinë, Kosovën dhe Zvicrën. Vendosi të bëhet kuqezi dhe meriton respekt. Ai i tha “Po” trajnerit Edi Reja, duke u bërë pjesë e Shqipërisë. Sulmuesi 24-vjeçar u bind nga interesimi konkret i përfaqësuesve të Kombëtares shqiptare dhe nuk deshi të piste më as për Zvicrën dhe as për Kosovën.

Ndihmësi i trajnerit Edi Reja në Kombëtare, Serxhio Porrini, shkoi në Skoci për t’u takuar nga afër me futbollistin e Hibernian. E ndoqi atë gjatë ndeshjes me Selltikun, ku Kamberi shënoi një gol me kokë, por e nisi nga stoli. Pjesëtari i stafit kuqezi foli në mënyrë direkte me lojtarin, duke i bërë të qartë projektin për të ardhmen dhe kjo lëvizje mjaftoi që Kamberi të bindej për të veshur fanellën kuqezi dhe tashmë ai është pjesë e listës zyrtare të trajnerit Reja për ndeshjet me Andorrën dhe Francën.

Kush është Florian Kamberi? Ai ka lindur në Zvicër, në Zyrih, më 8 mars 1995 (24 vjeç). Është një sulmues shtatlartë, 1.89 metra i gjatë. Një lojtar i tipit të Balajt dhe Cikalleshi, luan me këmbën e majtë dhe pikën e fortë ka luftën në ajër. Është formuar si futbollistë në Zvicër, aty ku ka lindur. Hapat e parë të futbollit profesionist i ka hedhur me skuadrën e Grasshopersit. Pas dy sezonesh me këtë ekip, kaloi te Kalsruhe në Gjermani, në Bundesligën 2. Prej vitit 2018 është pjesë e ekipit Hibernian në Skoci. Ka shënuar 18 gola me fanellën e ekipit skocez. Ka luajtur 11 ndeshje këtë sezon në kampionat, 7 nga të cilat si titullar dhe ka shënuar 1 gol.

Florian Kamberi ka qenë më parë pjesë e Kombëtares U-21 të Zvicrës. Ai është aktivizuar në katër ndeshje me këtë ekip dhe ka shënuar një gol. Këtë herë drejtuesit kuqezinj janë treguar të shkathët dhe ia kanë rrëmbyer Zvicrës, duke përfituar ndoshta nga pritja e zgjatur e sulmuesit për t’u thirrur nga zviceranët. Zgjedhja e Kamberit me siguri ka bërë xheloze edhe Kosovën, pasi sulmuesi mund të shkonte edhe me këtë kombëtare, nëse dëshironte. Zemra e tij, ndoshta edhe rrethanat, i thanë “Po” fanellës kuqezi dhe tani mbetet që lojtari të prezantohet në mëyrën më të mirë në fushën e blertë.

Përgjimet, trafikantët e barnave narkotike shkëmbejnë paratë dhe dokumentet

⁣Restaurohet filmi ‘Mësonjëtorja’

⁣Makina përplaset me motomjetin në Lushnjë, dëmtohet pasagjerja

⁣"Kur
nuk shkojnë në stadium", e realizuar në vitin 1986, nga piktori Guri Madhi
është bërë pjesë e ekspozitës "In motion - Art & Football" në
Muzeun e Futbollit Gjerman, në Dortmund.

⁣Berisha takon deputetët demokratë para "detyrimit me paraqitje" në SPAK

⁣Mesazhi i fundit zanor i Ilaria Sulës për familjen e saj para vrasjes